Oplossingen voor ongewild urineverlies tijdens de zwangerschap

Een op de drie vrouwen krijgt tijdens of na de zwangerschap te maken met ongewild urineverlies.

Vaak is dit een gevolg van hormonale veranderingen en verzwakte of beschadigde bekkenbodemspieren. Gelukkig zijn er incontinentiematerialen om het ongemak te beperken en kun je bekkenbodemoefeningen doen om de controle zwanger-water-drinkenover je blaas terug te krijgen.

Incontinentie tijdens de zwangerschap

Tijdens de zwangerschap verandert er veel in een vrouwenlichaam. De aanmaak van het hormoon progesteron zorgt ervoor dat de spieren in en rond de urinebuis minder goed functioneren, terwijl het gewicht van de zwangere babybuik zorgt voor extra druk op de blaas. Vanaf ongeveer 12 weken zwangerschap bestaat de kans dat hierdoor urine-incontinentie optreedt. Meestal duurt het tot ongeveer een half jaar na de bevalling tot de spieren hersteld zijn.

Stressincontinentie of inspanningsincontinentie

De officiële benaming voor zwangerschapsincontinentie is stressincontinentie of inspanningsincontinentie. Dit heeft niets te maken met psychische stress, maar alles met de druk op de blaas die ontstaat door de verzwakking van de (bekkenbodem)spieren. Tijdens lichamelijke inspanning zoals niezen, lachen en sporten kan hierdoor ongewild urineverlies ontstaan. In de meeste gevallen gaat het hierbij om enkele druppels of scheutjes urine.

Oplossingen voor ongewild urineverlies

Ongewild urineverlies gaat over het algemeen vanzelf weer over, al kan het soms wel enkele maanden tot een half jaar duren. In een enkel geval blijkt de urine-incontinentie permanent te zijn. Gelukkig zijn er verschillende oplossingen voor het probleem. Een huisarts kan je medicatie voorschrijven, doorverwijzen voor een chirurgische ingreep of adviseren over geschikt incontinentiemateriaal.

5 oplossingen voor zwangerschapsincontinentie

  1. Zoek op tijd een toilet op en neem je tijd voor het toiletbezoek. Door regelmatig naar het toilet te gaan en goed uit te plassen voorkom je urineweginfecties, die ervoor zorgen dat het probleem verder verslechtert. Voldoende drinken, met name water, is ook heel belangrijk!
  2. Incontinentiemateriaal lost het probleem weliswaar niet op, het helpt wel om het ongemak van urine-incontinentie tot een minimum te beperken. Maximaal ademend incontinentiemateriaal minimaliseert bovendien de kans op huidirritatie.
  3. Hoewel ongewild urineverlies tijdens de zwangerschap doorgaans vanzelf verdwijnt, kun je de natuur een handje helpen door dagelijks bekkenbodemoefeningen te doen. Een bekkenbodemfysiotherapeut kan je hierbij helpen.
  4. Tijdens de zwangerschap moet je goed opletten wat je eet en drinkt, bij urine-incontinentie moet dit dieet nog verder worden aangescherpt. Naast alcohol is ook cafeïne uit den boze en moet je oppassen met scherp gekruid voedsel en citrusvruchtsappen.
  5. Urine-incontinentie is heel normaal en niets om je voor te schamen. In Nederland alleen al zijn er meer dan 1.000.000 mensen die last hebben van incontinentie. Stap over je schaamte heen en ga naar de huisarts als het probleem niet vanzelf overgaat.  

Deel dit bericht