Babytjesblog

Een uitslapende dreumes: het recept

Dreumes in Dromenland Het recept voor een (door)slapende dreumes Alles over slapen en groeisprongen voor kleintjes van 1-2 jaar

Denk je weleens met weemoed terug aan de tijden toen je nog heerlijk kon uitslapen?

Dat je ‘s avonds in bed kon stappen en niet eens twijfelde of een nachtrust je wel was gegund? Ben je een van de velen die denken dat dit allemaal verleden tijd is nu je moeder bent geworden? Of ben je mama van een dreumes die uberhaupt niet makkelijk of goed slaapt en teken je al voor wat degelijke slaapjes overdag? Dan is er goed nieuws: je hoeft niet te wachten tot je kleintje puber is geworden om weer eens lekker te kunnen slapen en je hoeft al helemaal niet je moed bij elkaar te schrapen om een slaapritme bij je dreumes te krijgen. Hoe? Het recept is te lezen in het boek Dreumes in dromenland.

Dreumes in dromenland geschreven op basis van de ervaringen en input van vele moeders
Misschien klinkt het je wat onwaarschijnlijk in de oren, maar het is geen lariekoek en ook geen verkooppraatje. Dreumes in dromenland is namelijk geschreven op basis van de ervaringen en input van vele moeders die het Droomplan voor dreumesen hebben getest en nu kleine doornroosjes in huis hebben. Het werkt. Het grote geheim: het gaat er niet eens zozeer om hoe je het doet, als je het maar op het juiste moment doet. Die juiste momenten hangen samen met de bekende groeisprongen van je kleintje.
Niet alle ontwikkelsprongen zijn een goede voedingsbodem voor slaap, laat staan werken aan slaap. Weer andere sprongen lenen zich er juist uitstekend voor. Bovendien heb je wel een setje ‘tools’ nodig: kennis is immers macht. Een 1-jarige overtuig je op heel andere manieren dan een bijna 2-jarige. Juist die dreumes is zo eigen(zinnig) en een goed voorbereide mama telt voor twee.

Dreumes in dromenland is het vervolg op Baby in een droomritme.
Een vervolg dat er moest komen, getuige de vele vragen van mama’s met oudere ukjes met slaapissues.Begint je dreumes de dag te vroeg? Heeft hij moeite om in slaap te vallen of om door te slapen? Slaapt hij overdag (weer) slecht? Hij is niet de enige: een derde van alle dreumesen slaapt te weinig en de helft wordt ‘s nachts regelmatig wakker. Met het Droomplan in dit boek geef je je dreumes op een lieve manier een ticket naar dromenland.

Het unieke Droomplan specifiek voor de dreumes geschreven.
Juist omdat hij zo eigen(wijs) is en een andere slaapaanpak en andere troostmethoden nodig heeft dan een baby. Natuurlijke ritmes en belangrijke slaapboosters vormen de ingrediënten voor een droomslaper. Het succes valt of staat met de juiste timing. Het Droomplan neemt daarom de ontwikkeling van je dreumes als uitgangspunt. Zo kun je op de meest ideale momenten werken aan het slapen, waardoor de succeskans groter is.

In dit boek lees je alles over de groeisprongen en het slaapproces en hoe je deze op het juiste moment kunt inzetten om van je dreumes redelijk eenvoudig een goede slaper te maken. De vele voorbeeldritmes, persoonlijke ervaringen van moeders en praktische tips maken dit een toegankelijk en vlot handboek. Super praktisch zijn de overzichten per leeftijd en de oplossingen voor veel voorkomende slaapproblemen. Natuurlijk vind je ook uitgebreide tips & tricks om je kleintje te laten doorslapen en zelfs uit te laten slapen.

Meer weten?

Dreumes in dromenland is verkrijgbaar bij iedere (online) boekhandel en op Ikbenmama.nl. Het is verschenen op 10 mei 2013.  Meer informatie en een inkijkexemplaar kun je vinden op de volgende websites:

• Stephanielampe.nl
• Ikbenmama.nl
• Bol.com

Even voorstellen Rianne over de zwangerschapscursus Samen Bevallen

Rianne stelt zich voor als nieuwe blogster voor Babytjes.nl. Ze geeft met veel plezier de cursus Samen Bevallen.

“Het is alweer bijna acht jaar geleden dat ik voor het eerst moeder werd. Als voorbereiding op de bevalling en de tijd daarna, heb ik samen met mijn man de cursus Samen Bevallen gevolgd.
Omdat de cursus mij en mijn partner zo goed had voorbereid had ik interesse om ook cursusleidster te worden.”

Geboorte tweede kindje
“Nadat ook onze tweede was geboren was het zover en inmiddels geef ik met zeer veel plezier 4 jaar de cursus Samen Bevallen. Het leuke aan deze cursus is dat alle lessen samen met de partner worden gevolgd en er veel aandacht is voor de ondersteunende rol van de partner tijdens de zwangerschap, de bevalling en de tijd daarna. Samen alle informatie horen, samen houdingen oefenen om weeën op te vangen en samen stil staan bij wat komen gaat.
Graag blog ik over ervaringen en ontwikkelingen binnen de zwangerschapscursus Samen Bevallen”.

Even voorstellen: Natalie van Gelder, orthopedagoog, moeder van 2 kinderen over Baby Sensory.

Graag stel ik mij aan jullie voor. Ik ben Natalie van Gelder, orthopedagoog, moeder van 2 kinderen (een meisje van 2 en een jongen van bijna 5) en cognitief gedragstherapeut i.o.

Na jaren met oudere kinderen gewerkt te hebben bij IMC Weekendschool, ben ik sinds 2012 gestart met Baby Sensory waar ik mij richt op de ontwikkeling van baby’s en peuters. Ik zie het als een uitdaging om zoveel mogelijk ouders en baby’s in heel Nederland in staat te stellen deze geweldige cursus te volgen.  Er is nog zoveel winst te behalen op het gebied van de opvoeding van jonge kinderen. Opvoeding en ontwikkeling begint niet pas vanaf de schoolgaande leeftijd, maar al veel eerder. Baby’s hebben zorg, liefde en (onverdeelde) aandacht nodig, maar ook voldoende uitdaging om optimaal te ontwikkelen.

Over Baby Sensory
Baby Sensory is een Babycursus die gericht is op zintuiglijke ontwikkeling van baby’s. Samen spelen, plezier maken en ontdekken met je baby. Maar bovenal krijgen ouders informatie over de ontwikkelingstadia die baby’s doormaken en hoe zij deze ontwikkeling spelenderwijs kunnen stimuleren. Deze complete babycursus, uitgeroepen tot beste ontwikkelingsprogramma uit Engeland, is sinds 2011 ook actief in Nederland.
In deze groepsles voor ouders en hun baby’s worden ouders geïnformeerd over de ontwikkeling van baby’s en de manier waarop zij deze spelenderwijs kunnen stimuleren. Zo wordt er gewerkt aan de zintuiglijke, cognitieve en motorische ontwikkeling van de baby’s. In het eerste levensjaar leren baby’s meer dan in de rest van hun leven tezamen. Vooral dan wanneer de verbindingen tussen de hersencellen nog in ontwikkeling zijn, is het van belang baby’s zoveel mogelijk verschillende afgestemde prikkels aan te bieden. Onderzoek heeft uitgewezen dat deze vroege ontwikkeling de basis voor het toekomstige leervermogen van de baby legt. De basis van het programma is vooral een uurtje quality time tussen ouder en kind te faciliteren. Er is volop aandacht voor interactie en samen plezier maken, leren en ontwikkelen.

Baby Sensory is afkomstig uit Engeland en werd daar in 2006 ontwikkeld door Dr. Lin Day (PhD) en is inmiddels in 17 landen operationeel. Baby Sensory in Engeland tot beste baby ontwikkelingsprogramma uitgeroepen.

“Als pedagoog krijg ik vaak vragen over de ontwikkeling van jonge baby’s. Ouders hebben veel vragen over ontwikkeling en opvoeding en behoefte aan uitwisseling van hun ervaringen met andere ouders. Er zijn veel faciliteiten en activiteiten voor kinderen vanaf de peuter- en zeker vanaf de kleuter leeftijd, maar voor baby’s is er zeer weinig. Baby Sensory combineert de vraag naar informatie van ouders over de ontwikkeling van baby’s en de behoefte aan leuke, inspirerende en leerzame activiteiten voor baby’s.”

In de lessen wordt gebruik gemaakt van wetenschappelijk bewezen doeltreffende activiteiten voor baby’s zoals muziek, beweegspelletjes, babygebarentaal, babymassage, versjes en rijmpjes, handpoppen, zeepbellen, strandballen, boeken en nog veel meer. Tijdens de lessen worden suggesties aangedragen over activiteiten die ouders ook thuis met hun baby kunnen doen. Middels dit unieke en complete programma leren ouders hoe zij met hun baby kunnen spelen om de ontwikkeling optimaal te stimuleren. Hiernaast zijn de lessen ook een uurtje quality time voor ouders met hun baby; gerichte en onverdeelde aandacht waar elke baby zoveel baat bij heeft.

Doula zorg tijdens de zwangerschap.

Een doula voor steun en begeleiding tijdens je bevalling

” Wow, wat ben ik blij dat ik je heb gevraagd als mijn doula!”. Zo begint een mailtje van een doula klant aan mij. Ze schrijft dit, terwijl ze pas over een half jaar gaat bevallen. Hoe kan dat? Een doula huur je toch in voor steun en begeleiding tijdens je bevalling? Dat klopt, maar ons contact begint al tijdens de zwangerschap en is ook waardevol. Dan hebben we namelijk een paar uitgebreide, persoonlijke gesprekken over de zwangerschap en de komende geboorte. Veel ouders vinden, net als deze enthousiaste zwangere, dat deel van de begeleiding heel zinvol.

Meer zin in de komende bevalling
Elke zwangere heeft een bepaald idee wat bevallen inhoudt en hoe zij denkt de klus te gaan klaren. De visie en houding van de partner speelt daarin natuurlijk een belangrijke rol. Wanneer ik als doula in hun leven stap, neem ik een lijst met onderwerpen mee waar we het over gaan hebben. Alle zaken die met geboorte geven te maken hebben passeren de revue. Na deze gesprekken is er vaak iets veranderd bij de aanstaande ouders. Ze hebben meer zin in de komende bevalling, meer vertrouwen en zijn geruster. Wat is er gebeurd? Heel simpel: ik vertel ze hoe een lichaam werkt als het gaat bevallen en welke zaken daar invloed op hebben. En dan gaan we bespreken hoe dat werkt voor deze zwangere en haar partner.
Luisteren naar de signalen van je lichaam werkt goed bij een bevalling.
Vaak wordt in de voorlichting en ook in de geboorteverhalen die je hoort, vooral aandacht besteed aan wat er mis kan gaan tijdens de zwangerschap en bevalling. En wat er allemaal voor nodig is om dat goed in de gaten te houden en te kunnen ingrijpen, liefst preventief, als het inderdaad anders loopt dan gedacht/gewenst. In deze manier van benaderen wordt weinig gebruik gemaakt van de mogelijkheden van de vrouw en haar geboortelichaam. En dat is jammer. Het ontkracht de vrouw, want ze krijgt te horen dat haar lichaam niet (helemaal) te vertrouwen is. En laat nu juist vertrouwen, luisteren naar de signalen van je lichaam heel goed werken bij een bevalling.

Veilige, intieme, ongestoorde omgeving van belang om goed te kunnen ontsluiten
Als doula vertel ik in de gesprekken over de mogelijkheden die elke vrouw heeft om te bevallen. We ontdekken wat deze specifieke zwangere in huis heeft om dit avontuur aan te gaan en wat ze nodig heeft om ongestoord en veilig te kunnen bevallen. Een voorbeeld. Om goed te kunnen ontsluiten is een veilige, intieme, ongestoorde omgeving van belang. Want als je je niet veilig voelt, ga je minder snel open. Logisch toch? Wie voelt zich op z’n gemak met gespreide benen en een paar aardige maar relatief onbekende mensen om zich heen?  Ina May Gaskin, een beroemde Amerikaanse verloskundige, omschrijft het zo mooi: de vagina is verlegen. En zo is het. Die werkt niet mee in openbaarheid. Als je je vrij voelt, kun je je overgeven aan het proces en gemakkelijker open gaan. De doula bewaakt dit proces, helpt om je veilig en ontspannen te voelen. Een vrouw die in haar kracht en vertrouwen aan het bevallen is, veroorzaakt alleen maar respect en gepaste afstand. Immers, ze kan en doet het op eigen kracht en dat is van onschatbare waarde voor de bevalling en haar zelfbeeld wat ze de rest van haar leven meedraagt.

Ook het aandeel van de partner komt uitgebreid aan bod tijdens de gesprekken. Hoe staat hij er in? Wat kan hij doen om zijn partner te ondersteunen? Daarnaast wordt hij ook vader en dat kost energie. Daar moet ook ruimte voor zijn. Zo groeit het bewustzijn, weten en vertrouwen bij de aanstaande ouders over wat komen gaat.

Daarnaast sta ik als doula voor alles open. Als het maar werkt voor de vrouw. Welke houdingen lijken je prettig tijdens het opvangen van de weeën? Wat zijn de voordelen van hurken en de nadelen van liggen? Welke voeding ga je geven? Hoe wil je dat aanpakken? Wat te doen met de placenta? Weggooien, begraven, capsuleren of een afdruk maken? Je zegt het maar; de doula denkt mee. En dit zijn nog maar een paar onderwerpen uit de lange lijst. Tijdens deze voorgesprekken staat de zwangere al centraal, samen met haar partner. Dat is weldadig en werkend. En dan moet de bevalling nog plaats vinden. Naast deze gesprekken is de doula altijd bereikbaar voor een luisterend oor. Als je je bijvoorbeeld opeens onzeker voelt of na een lastig gesprek met de verloskundige of een familielid. Aandacht op maat.

Hoe je bevalling precies zal verlopen weet niemand. Maar je weet wel wie je bent en wat je aan (on)mogelijkheden meeneemt in je bevalling. En dat is pure winst. Hoe de bevalling van de prille, enthousiaste zwangere zal gaan zijn weten we over een half jaar. Maar ze is nu al happy zwanger en blij met een doula aan haar zijde.

Door Gonny Cappers
praktijkeigenwijz.nl

Even voorstellen onze nieuwste blogster Marjolein

Marjolein is gestart met een nieuwe initiatief: earlybirdsfotografie.nl

Een liefdevol lichtpuntje in een hectische tijd
Ouders van te vroeg geboren kindjes leven in een wervelwind van emoties.
Genieten van de kraamtijd zit er voor hen niet in. Om die kostbare, prille momenten niet te vergeten staan fotografen in het hele land op voor de Earlybirds. Belangeloos.

Voor bijzondere foto’s van te vroeg geboren wondertjes.
Graag stellen we ons aan jullie voor als nieuwe bloggers voor het Babytjesblog.
Om jullie te laten kennis maken met ons initiatief en het verhaal achter Earlybirds Fotografie met jullie te delen. Jessica Vink één van de initiatiefneemsters kreeg de kans om een te vroeg geboren kindje te fotograferen, Bartje. Een dapper mannetje waar ze prachtige liefdevolle foto’s van heeft gemaakt. Naast zorgen en angst zijn er ook zoveel kostbare en mooie momenten op de neonatologie.

De moeder van Bartje (inmiddels bij ons aangesloten als PR manager) omschreef deze reportage als één van de eerste mooie dingen die ze echt kon doen met haar zoon. Ze vergat even alle zorgen.

Marije Hofman en Marjolein Witteveen sloten zich aan bij Jessica en al snel was Earlybirds Fotografie geboren. Belangeloze fotografie van je te vroeg geboren kindje die nog in het ziekenhuis verblijft. Inmiddels hebben zijn we met een team van 20 fotografen door heel Nederland en zelfs België. Fotografen die zich allen belangeloos inzetten voor deze wondertjes.

Een op de zes ouders slaapt slecht

**Door Stephanie Lampe**

Maar liefst een op de zes ouders van kinderen tot vijf jaar oud krijgt geen goede nachtrust dankzij hun oogappeltjes. Ze slapen zelfs soms twee uur te weinig op een nacht. Dit is het geval bij eenderde van de ouders. De cijfers komen uit een peiling van de Nederlandse Vereniging voor Slaap/Waak Onderzoek (NSWO), vrijgegeven in het kader van de Nationale Slaapweek die tussen 25 en 30 maart 2013 plaatsvindt.

Moederliefde

Kan je moederliefde geven als je zelf nooit moederliefde hebt gehad?

Het tweede boek waar ik aan werk is een hartverscheurend en waargebeurd verhaal over de roots van een Marokkaanse vrouw.

Lemmia (1979) groeide op in een dorp in de binnenlanden van Marokko. Op haar dertiende verhuisde ze naar Nederland. Lemmia ging naar een Nederlandse school. Makkelijk was het niet: ze kende de taal niet en ook de omgeving, de cultuur en het klimaat waren totaal anders dan in haar thuisland.

De jeugdherinneringen van Lemmia zijn besmet met bloed. Ze werd vaak geslagen, te vaak. Ze herinnert zich nog goed toen ze een jaar of acht was en een stenen muurtje moest bouwen. Ze deed het niet goed en haar moeder werd razend. In plaats van het voor te doen, sloeg haar moeder haar met een hamer op het hoofd. Het bloed spoot alle kanten op, haar moeder liet haar in haar kamertje achter en ze werd niet naar een ziekenhuis gebracht. Of die keer dat ze aan een bed werd vastgebonden en haar moeder haar bedreigde met een mes. Of al die keren dat ze in elkaar geslagen werd, urenlang ging het geweld door. Ze dacht dat lijden bij het leven hoorde, in haar geval was dat zo. In Nederland komt ze erachter dat het niet normaal is om geslagen te worden door je moeder.

In Nederland wordt haar leven niet veel beter. Ze wordt gepest op school, en voelt zich buitengesloten omdat ze de taal niet begrijpt. Het eerste jaar is ze erg eenzaam en verdrietig, pas na een jaar begint ze te praten op school en leert ze voor zichzelf op te komen.

Op haar twintigste loopt ze weg van huis. Ze vlucht naar een ‘blijf van mijn lijf’ huis. Ze komt in Zwolle terecht, waar de hulpverleners contact zoeken met haar moeder om het probleem op te lossen. Dit was onmogelijk. Vervolgens wordt Lemmia uit veiligheidsredenen overgeplaatst naar een schuilplaats in Emmen en neemt ze een andere naam aan.

Als buren naar haar vragen, zegt haar moeder dat haar dochter zelfmoord heeft gepleegd en begraven wordt in Marokko. Ook in Marokko vragen familie en vrienden zich af wat er met Lemmia is gebeurd. Weglopen wordt als grote schande voor de familie gezien. Haar moeder regelt de begrafenis voor haar dochter met een traditionele ceremonie.  Een grote leugen, want de begrafenis vindt plaats zonder lichaam. Op een begraafplaats in de binnenlanden van Marokko staat haar graf.

Lemmia is bang, bang voor haar moeder en bang voor het leven. Wat voor toekomst heeft ze? Ze knokt, bouwt een nieuw leven op en ze gaat een opleiding doen.

Tussendoor bloeit een liefde op met een Nederlandse jongen met wie ze haar toekomst wilt gaan opbouwen. Maar.. kan ze afrekenen met haar verleden?

Het boek ‘Moederliefde’ wordt in de nazomer van 2013 verwacht. ‘Lemmia’ is moeder van 2 mooie dochters (3 jaar en 11 maanden) en heeft Anne Tel, schrijfster van ‘Paaseitjes zoeken in het AMC’ (2012), gevraagd om haar verhaal vast te leggen, in eerste instantie om het uit te leggen aan haar kinderen later.

Geen witte rook in huize Tel

Geen witte rook in huize Tel. Ook geen roze rook. Zelfs geen klein roze wolkje. Ik ben niet zwanger. De laatste uren van de 2 wachtweken waren ontzettend spannend. Ik werd gesteund in deze bange uren tussen hoop en vrees door vele lieve vrouwen. Kaarsjes werden gebrand, duimen werden gedraaid, maar het mocht niet baten.

De laatste dag voor de uitslag was heftig. Vaak ben ik kampioen relativeren en optimistisch van aard, deze keer werd ik langzaam gek van de onzekerheid. Positief blijven lukte me even niet; mijn intuïtie zei dat het niet goed zat. Tegelijkertijd: niet ongesteld worden betekent een kans op een zwangerschap en we willen het zo graag. Zou de flow van positieve berichten van deze maand voortzetten?

Net voordat ik naar het ziekenhuis ging om bloed te prikken voor de test, werd ik ongesteld. Deze ronde was daarmee voorbij. Ik was verdrietig, maar de onzekere dag ervoor vond ik nog zwaarder. Ik durfde niet thuis te testen, want ik was bang voor de teleurstelling. Ik voelde geen symptomen, geen enkel teken van een mogelijke zwangerschap. Maar de hoop groeide, want ik was niet ongesteld geworden.

Ook al heb ik een heerlijke dochter en heb ik deze teleurstelling meerdere malen ervaren, toch vind ik het er niet makkelijker op worden. Op mijn werk zei ooit iemand dat hij het niet begreep waarom ik steeds verdrietiger leek bij een teleurstelling. Als je het vaker het meegemaakt, wordt het toch steeds makkelijker? Nee… het is elke keer heftig, en soms heftiger dan de keer ervoor. Ik dacht dat ik me sterk genoeg voelde om deze klap op te vangen, maar wat deed het pijn.

Nu duidelijk is dat het klaar is, voel ik me weer wat beter. De vreselijke onzekerheid en spanning is achter de rug. Er zijn 15 embryo’s ingevroren in 8 rietjes, we hebben nog 8 mooie kansen. Ik weet dat ik dit jaar geen hormoonbehandeling en punctie hoef te ondergaan, en dat geeft me rust.

We gaan in april naar Marokko voor een vakantie en voor mijn 2e boek. Na de vakantie gaan we verder met onze volgende kans medio mei.

Ik besef dat we in 2013 geen baby zullen krijgen, maar wellicht word ik wel zwanger in 2013 en komt onze wens in 2014 uit. Leuk voor mijn moeder die in dat geval in 5 achtereenvolgende jaren een kleinkind krijgt (2010, 2011, 2012, 2013 en misschien dus ook 2014). Wij gaan ervoor!

Wereldwijd doulaweek in maart

Jaarlijks wordt een week in maart gereserveerd om ruimte te geven aan de bekendheid van de doula. Dit jaar is dat gepland van 22 t/m 28 maart en het thema luidt: “Doulas are Good for Everyone!” Ik ben heel blij met dit initiatief en organiseer in mijn omgeving ( Groningen) een bijeenkomst op 24 maart. Hoop dat veel collega’s dat ook doen. Want helaas is het nog steeds erg nodig om goede voorlichting te geven aan aanstaande ouders, maar ook aan kraamverzorgsters, verloskundigen, verpleegkundigen en gynaecologen. In de praktijk blijkt namelijk telkens weer dat veel mensen een beeld hebben van de doula dat niet klopt. Met alle storende gevolgen van dien. Ik zal van enkele belanghebbenden een voorbeeld geven.

De aanstaande ouders.

Ze hoeven geen doula, want ze gaan het samen doen. Ze denken dat de doula in de plaats van de partner gaat komen. Niets is minder waar. Eerlijk gezegd het tegendeel, hoe raar dat ook klinkt. Veel vaders zeggen achteraf dat ze zich juist meer konden ontspannen en daardoor meer voor hun vrouw konden betekenen, omdat ik er bij was als doula. Vraagbaak, helper en ondersteuner. Wanneer een vader in spé even afgelost wil worden, neemt de doula dat moeiteloos over. Zij is immers steeds aanwezig. Of de vader wil wel wat doen, maar weet niet zo goed wat. Dan geef ik een suggestie of doe iets voor en kan hij aan de slag. Samen bevallen heet dat.

De verloskundige.

Zij vindt dat een doula het leuke stukje van haar werk, het persoonlijk contact, overneemt. Ik juich het juist toe als de verloskundige een persoonlijke band opbouwt met de zwangere en zich verdiept in alles wat bij haar speelt tijdens haar zwangerschap. Helaas hoor ik van vele zwangeren dat ze dat stuk juist missen bij hun verloskundige bezoekjes. Als doula vul ik aan. Ga ik de gesprekken aan over alles wat de zwangere bezighoudt. En ik kan je vertellen dat dat lange gesprekken zijn.

De kraamverzorgster.

Zij zegt dat zij al doet wat de doula doet, namelijk hand- en spandiensten verrichten en de vrouw bemoedigen. Ze hoeven alleen maar wat eerder te komen en voilà zij zijn de doula. Jammer voor hen, klopt dit niet. De aanstaande ouders kiezen de doula vooraf zelf uit. Dat gebeurt bij een kraamverzorgster niet. Het is meestal afwachten wie je krijgt. Niet erg bevorderlijk voor het gevoel van veiligheid (zie eerdere blogs). Ook komen ze niet op het moment wanneer de ouder dat wenst. Zij zitten niet tot 20 uur bij een bevalling. De doula wel. Ook heeft de kraamverzorgster nog een andere taak, namelijk het assisteren van de verloskundige. Als ze dat gaat doen, is ze er niet meer 100% voor de bevallende vrouw. En dat is niet prettig voor haar. De doula heeft slechts één taak en verantwoordelijkheid: zorgen voor het welzijn van de ouders.
Conclusie: de doula neemt nooit de plaats in van wie dan ook. Iedereen kan (graag zelfs) zijn werk doen. De doula is het cement. Ze is aanvullend daar waar dat gewenst is. Ze dringt zich niet op en heeft geen eigen agenda. Ze volgt en bevestigt de vrouw, zodat die in haar kracht blijft en beter kan bevallen. Dat is aangetoond met cijfers. Ik heb ze niet nodig, want ik zie het elke keer weer gebeuren wanneer ik bij een bevalling ben. Natuurlijk zijn er genoeg ouders, verloskundigen en kraamverzorgsters die de doula een warm hart toedragen en heel goed weten wat ze doet en toevoegt. En voor alle anderen blijven we voorlichting geven, bijvoorbeeld tijdens de wereldwijde doulaweek, zodat onjuiste beeldvorming verdwijnt. Want de doula is goed voor iedereen!

Jezelf rijk rekenen (IVF)

Ik ben onwijs dankbaar voor de mooie oogst van mijn ‘paaseitjes’ deze IVF-ronde, maar het gevaar schuilt zich in jezelf rijk rekenen. Voor mijn gevoel ben ik haast al zwanger en mijn zusje zei al: ‘Daar kan je wel 8 jaar mee vooruit’ (tot mijn 45e!). Het wauw gevoel: 20 bevruchte eitjes is haast nog beter dan de loterij winnen.