3 babykamer trends

Alvast inrichten van de babykamer

Als je in verwachting bent van een kind dan is het handig om de babykamer alvast in te richten. Aan de ene kant is het verstandig om een tijdloze kamer te maken waarin je baby tot rust kan komen, maar aan de andere kant is het ook belangrijk om je kind een aantal impulsen van de wereld mee te geven. Het is belangrijk om een goede balans te vinden, zodat de babykamer niet te druk maar ook niet te kil is. De meubels zijn te koop bij Home24.

Pastelkleuren
Net als in de damesmode zijn ook pastelkleuren erg in trek voor de kinderkamers. Deze lichte kleuren worden vooral gebruikt in meisjeskamers, maar kunnen ook prima gebruikt worden in jongenskamers. Hiervoor haal je gewoon de kleur roze achterwege en die vervang je voor een lichtblauwe kleur.

Commode
Hoewel een commode klinkt als iets ouderwets is het nog altijd een verschrikkelijk handig meubelstuk om in een babykamer te hebben staan. Veel mensen kiezen voor een commode met grote lades, deze zijn een stuk praktischer dan commodes met deurtjes. Als je wil dat je baby recht voor je ligt tijdens het verschonen is het belangrijk dat er een uitschuifblad aan vast zit die je kan uitschuiven. Als je baby verschoont is kan je de klep weer inklappen, dat scheelt een hoop ruimte in de vaak toch al krappe babykamer.

Beesten in de kinderkamer
Een van de trends is het thema ‘dierenbos’. Met een olijfgroene kleur op de achtergrond en een aantal muurstickers kan je al heel makkelijk en snel het effect van een dierenbos op de wanden creëren. Het lijkt dan net of de dieren en bomen echt in de babykamer staan, waardoor de sfeer direct is gezet. Daarnaast zijn er meer dan genoeg woonaccessoires in dit thema te koop om met het kind mee te groeien. U kunt bijvoorbeeld denken aan stoeltjes in de vorm van paddenstoelen of een dekbed met opdruk van een allerlei dieren in het bos.

Wat is een matrozenbedje?

Door: Sylvie Zuidam

Steeds meer ouders ontdekken het matrozenbedje als manier om hun baby toe te dekken in bed. Het matrozenbedje is eigenlijk geen bedje maar een laken waarmee je het ledikantje van je baby op een veilige manier bovenin kunt opmaken. Dit kan met een kant-en-klaar laken of een eenpersoons volwassen laken.

In verband met de veiligheid wordt meestal geadviseerd om een ledikant kort (of laag) op te maken. Dan kan de deken overdwars om je baby goed onder te kunnen stoppen en je baby kan niet onder de deken raken. Sommige baby’s trappelen zichzelf echter onder de dekens vandaan naar boven in bed. En als er een hemeltje boven het ledikantje hangt, heeft dit geen functie meer als je het bed kort opmaakt. Voor onrustige baby’s kan een hemeltje juist nuttig zijn als demping van prikkels.

Waar komt de term matrozenbedje vandaan?

Matrozen hadden vroeger niet veel ruimte tot hun beschikking om te slapen. Zij sliepen, net als lagere officieren, in zgn. kooien. Een kooi was aanmerkelijk korter en smaller dan een gewoon eenpersoonsbed, vandaar de naam matrozenbed.

Tegenwoordig wordt het ‘matrozenbedje’ in het leger en onder zeelieden gebruikt als een populaire manier om elkaar te pesten. Door het onderlaken terug te slaan en zo het bed onzichtbaar in te korten, stappen militairen of matrozen – vaak zeer moe – in bed om vervolgens te ontdekken dat ze er niet in passen. Voordat zij kunnen gaan slapen, moeten ze hun bed eerst opnieuw opmaken.

Is het veilig?

In de zomer kun je het matrozenbedje zonder deken gebruiken. Tijdens koele jaargetijden gebruik je het laken in combinatie met 1 of 2 dekens. Als je het laken gebruikt volgens de gebruiksaanwijzing kan je baby niet onder de deken zakken. Een baby die wordt toedekt over zijn schouders tot zijn kinnetje en stevig ondergestopt in bed ligt, slaapt vaak beter. Bovendien voorkomt een goed ondergestopte deken dat baby’s al op jonge leeftijd gaan draaien of zich bloot woelen.

Bekijk hier het filmpje (1.37 min.)

Meer informatie over veilig slapen en het matrozenbedje.

Een groter bedje?

Wanneer kan mijn kleintje in een groter bedje slapen

-Door Stephanie Lampe-

De lente zit duidelijk in de lucht en gek genoeg geeft dat ook kriebels om binnen veranderingen door te voeren. De laatste tijd bereikt mij meer dan gemiddeld de vraag: Wanneer kan mijn kleintje in een groter bedje slapen? Laat dat nu toevallig de vijfde valkuil zijn.

De valkuilen

Eerder beschreef ik een aantal valkuilen waar je makkelijk in kunt stappen als liefdevolle en goedwillende ouder. De eerste vier vind je in eerdere blogs. Dit waren: 1) Te laat naar bed gaan, 2) Te weinig slaap, 3) Geen bedtijdroutine en 4) het faciliteren van slecht slapen. Nummer 5 is te snel overstappen op een nieuw groter bedje.

Een groter bed

Soms is je kleintje een waar slaapkopje. Slapen gaat altijd goed. Kleintjes worden groter en het moment om het ledikantje te verruilen voor een groter bedje nadert met rappe schreden. Een hele ontwikkeling en hele stap! Een die soms net wat te snel wordt genomen. Omdat je spruit uit een ledikantje klimt, omdat een broertje of zusje op het ledikantje wacht of welke reden dan ook. Als je kleintje te snel naar een nieuw bed gaat, kan dit zorgen voor slaapproblemen.

Niet klaar voor om het kleinere bedje te verlaten
Veel kinderen maken de sprong naar een groter bed als ze peutertje worden. Niet voor niets is er een kleiner groter bed: het peuterbedje. Een kind is peuter als het twee of drie jaar oud is, maar in veel gevallen wordt het ledikantje al vaarwel gezwaaid als je kind eerder twee dan drie is. Dat kan te vroeg zijn. Kinderen tot drie jaar zijn er soms nog niet klaar voor om het kleinere bedje te verlaten. Ze hebben nog niet de cognititieve ontwikkeling doorgemaakt en de zelfcontrole ontwikkelt om in zo’n bedje te kunnen blijven liggen. Er is immers minder begrenzing en veel meer ruimte in een groter bed.

Broertje of zusje op komst?
Heb je de grote sprong gewaagd en gaat het niet (meer) goed met het slapen? Stap dan gewoon terug. Dat is geen mislukking, maar gezond verstand. Je probeert het dan later gewoon nog een keer. Ga je de sprong nog wagen en is er een broertje of zusje op komst? Verander dan van bedje voordat de baby er is. Het liefste uiterlijk twee maanden voordat je bevalt. Anders kan het teveel van het goede worden voor je peutertje: en mama en papa moeten delen en je bed ingepikt zien! Is dit lastig, stel dan de overgang uit tot de baby zo’n drie tot vier maanden oud is en iedereen gewend is aan het nieuwe broertje of zusje.

Peuterbedje
Sommige kinderen stappen met gemak een peuterbedje in, anderen moeten echt even wennen. Zeker als de overgang gepaard gaat met andere veranderingen, zoals een broertje/zusje op komst, het starten op de crèche of zindelijk worden. Gaat het om je oudste uk? Dan is de kans wat groter dat de overgang wat minder makkelijk gaat. Jongere broertjes/zusjes willen graag ‘groot’ zijn en op hun oudere broer/zus lijken en maken de stap wat makkelijker om die reden. Probeer in ieder geval het peuterbedje op dezelfde plek te zetten als waar het ledikantje stond. Slaapt je peutertje in een slaapzakje? Houd deze dan gewoon nog aan en bouw dat later pas af. Een ding tegelijkertijd. Houd er rekening mee dat je peuter in het begin nog uit het bedje kan vallen, nog moet wennen aan de ruimte. Een bedrail of een matras/kussen op de grond kunnen de pijn voorkomen of verzachten. Tot slot: maak er een feestje van. Als je een poosje van te voren de grote gebeurtenis aankondigt, je peutertje betrekt bij de nieuwe spulletjes en hem/haar de hemel in prijst omdat dit zo knap en groot is, zal hij veel enthousiaster zijn peuterbedje induiken.

Meer weten?

Check de websites:

www.onrustigebaby.nl

www.ikbenmama.nl

Stephanie’s persoonlijke Blog

Stephanie op Twitter

Over Stephanie

Stephanie Lampe is onrust- & slaapdeskundige en auteur van diverse boeken op dit gebied. Ze is oprichtster van de Stichting Onrustige baby en eigenaar van Ikbenmama.nl. Bovenal is ze trotse mama van drie dochtertjes (7, 5 en 2 jaar).

Babykamer voor ouders

DOOR: KARLIJN VAN DE WIER

Een bedje, commode en wastafeltje. Verduisterende gordijnen, zachte kleuren op de muur. Een strook behang met bekende of minder bekende figuren en daarboven een plankje voor losse spulletjes. Een grote knuffel die tante X ‘niet kon laten liggen’ en een afneembare vloer van laminaat. De grote letters die de naam van het nog ongeboren kindje vormen, staan in de inbouwkast klaar om opgehangen te worden. De babykamer is klaar voor gebruik!

Sommige vrouwen voelen het al kriebelen als de constatering ‘zwanger’ net is verschenen. De babykamer moet in orde zijn. Groot gelijk om daar op tijd mee te beginnen, want het is leuk en hoort bij het wij-worden-ouders-proces. De babykamer is één van de meest concrete manieren om je het leven na de 9 maanden zwangerschap voor te stellen. Een andere manier is om alvast flink met je neus in de Zwitsal zitten.

Als omgevingspedagoog let ik erop dat een babykamer een prettige omgeving is. Voor baby én ouders. Want zeg nou zelf: de babykamer moet in eerste instantie voornamelijk ingericht worden op ouders, gezien de houding tijdens het verschonen en kleding pakken.
Ook sfeer wordt vaak gekozen vanuit wat ouders aanspreekt, past bij het huis of wat geassocieerd wordt met baby’s. Zachtroze en –blauw is goed, maar wie durft te kiezen voor wit, bruin of zwart?

Zoals ik er vaker voor pleit: kruip eens in de belevingswereld van kinderen. Zo kom je erachter wat echt belangrijk is.
Omringende meubels blijken erg hoog te zijn, de figuren op de behangstrook ondefinieerbaar, de knuffel te ver, de vloer te koud en je eigen naam? Onleesbaar.
Hoe kom je tot die fijne plek voor jezelf én je kind?
Voeg eens iets toe op kindhoogte: een zacht(gekleurd) lampje, wisselende foto’s boven de verschoonplek of een zacht kleed in een wat stevigere, neutrale kleur (speelgoed heeft kleur genoeg). En haal soms iets weg op kindhoogte: teveel knuffels, licht waar een kind liggend op de rug direct in kijkt en een veelgekleurd babykleed waar kinderoogjes te dicht op liggen om er vormen in te zien.

Kijk voor meer inspiratie op de website van Vivifier

Spel in huis

DOOR: KARLIJN VAN DE WIER

Een aparte kamer, op zolder, de eigen slaapkamer, een hoekje in de huiskamer of gewoon door heel het huis: spelen kan overal. Hoe regel jij het?

Tijdens mijn werkzaamheden in de kinderopvang ben ik er vaak op gericht om hoekjes te vormen. Verschillende hoekjes geven plek aan jonge en oude kinderen, kleine of grote groepjes, druk of rustig spel en schoon of ‘vies’ spel.
Door soorten spel en leeftijden op aparte plekjes te laten plaatsvinden, zijn er minder ‘botsingen’ tussen kinderen en spelen ze geconcentreerder met het spel in die hoek.

Uitgangspunt is dus het idee dat het spelgedrag van kinderen gestuurd kan worden door de omgeving. Omgevingspedagogiek staat voor mij dan ook voor de opvoedende waarde die een ruimte kan hebben. Een voorbeeld:
Een grote open ruimte met een hoop speelgoed nodigt uit tot het combineren van spel. Maar het geeft weinig grenzen aan spel, leidt steeds af en stimuleert tot groter en drukker spelen. Door een begrenzing aan te geven middels een kastje dat haaks op de muur staat, wordt de ruimte in tweeën gedeeld. Op die manier kun je betekenis geven aan de plekjes die aan beide kanten van een kastje ontstaan.

Wat voor jouw gezin het beste werkt, hangt af van je kind(eren), de leeftijd(en), je huis, visie op opvoeding en beschikbaar spelmateriaal. Ik wil je graag meegeven stil te staan bij de boodschap die je geeft met een ruimte en de kracht van het begrenzen van speelplekken.

Meer voorbeelden zien en lezen van speelplekjes? Kijk op www.vivifier.nl

Trots op je zelf gecreëerde speelplek, babykamer of speelkamer? Deel ‘m met me (info@vivifier.nl) en wie weet gebruik ik jouw foto’s bij een volgende blog!

Baby’s mobiele wereld

DOOR: KARLIJN VAN DE WIER

De mobile. Iedere baby heeft er een. Sommige groter dan andere. Andere met maar liefst zes vertakkingen. Een zelfstandig bewegende, of één die nog voorgedraaid moet worden. Vers uit de winkel, tweedehands of van de hand van grootmoeder. Hoog om naar te kijken of laag om tegenaan te slaan.

De mobile of babygym werkt vrijwel altijd. Een jonge baby die alleen nog op zijn rug kan liggen, oefent met graaien, grijpen en trappelen. Je kind wordt beloond doordat zijn actie (een lichaamsdeel in beweging brengen) gevolg heeft (een mobile-eenheid in beweging brengen). Zwieren of op en neer draaien en dat kunnen herhalen door het zelf in gang te brengen is een enorme ontdekkingstocht.

Soms wordt het geheel versterkt door geluid- en lichteffecten. Tiësto is er niets bij. Iedere baby trekt alles uit de kast als blijkt dat aanraking een klein feestje boven zijn hoofd veroorzaakt. Kans is wel dat de baby zich meer bezig gaat houden met geluid en licht dan met de eigen beweging. En als de batterijen op zijn, is de magie van het mobile ook verdwenen.

In mijn werk zie ik de baby-gym toestellen overal verschijnen: baby in de box, pretbrug erover. Beetje jammer, als je je bedenkt dat een baby ook heus al voorkeuren heeft en open staat om van alles te ontdekken. Ervaring bestaat vooral door herhaling, maar om nu steeds geconfronteerd te worden met vrolijk zwierende vormpjes boven je zodra je op je rug ligt…? Verplaats je eens in je kind. Ga eens met je hoofd onder een mobile liggen. Hoe leuk is je dagelijkse uitzicht? Hoe sprekend zijn hangende (knuffel)vormen van de onderkant? Geef ‘m een zwaai, zoals je normaal vanuit grote-mensen-hoogte doet: gaat het te wild, te langzaam, is het überhaupt nodig?

Wat ik hiermee wil zeggen is: ben je eens bewust van spelmateriaal dat zo vanzelfsprekend bij baby’s lijkt te horen. Sta er eens bij stil als je een mobile koopt, je baby eronder legt of het touwtje aantrekt voor een nieuwe draaironde. Met het liggen onder een baby-gym is de bewegingsvrijheid van je kind behoorlijk beperkt. Iedere beweging van de baby krijgt zo een gevolg. Geef je kind ook regelmatig de ruimte om en tegemoet te komen aan andere behoeftes en nieuwe bewegingen te oefenen. Eenmaal omgerold is de wereld 180 graden gedraaid, een heel nieuwe benadering!

Voor meer inspiratie kijk je op Vivifier

Babyshoppen in Bangkok

Sinds juli 2010 woont Rifka Spaanderman – Burggraaff (31) met haar man en dochtertje van nog geen 2 jaar oud in Bangkok, Thailand. In eerste instantie zijn ze op de bonnefooi vertrokken met slechts 2 koffers, 2 rugzakken en een kinderwagen. Na een half jaar besloten ze hun verblijf voor onbepaalde tijd te verlengen. Ze wonen nu in een mooi appartement in het centrum van Bangkok.

Het kan niet lang meer duren tot de baby wordt geboren. Al lijkt hij het goed naar zijn zin te hebben, dus wie weet loop ik er nog wel 2 weken mee rond.

Alle voorbereidingen zijn inmiddels getroffen. Gelukkig maar, want ik begin steeds minder mobiel te worden en het warme weer in combinatie met de regelmatige regenbuien (het is regenseizoen in Thailand) maken het niet heel uitnodigend om nog veel de deur uit te gaan. Het officiële wachten is begonnen!

De afgelopen maanden heb ik gelukkig genoeg tijd gehad om alle babyspullen in huis te halen. Van Merle Sophie (mijn dochter van inmiddels 20 maanden) hadden we natuurlijk al redelijk wat spullen die we uit Nederland hebben meegenomen, maar de roze jurkjes en andere typische meisjes dingen kunnen we onze aanstaande boy toch echt niet aantrekken. Wat je allemaal nodig hebt bij de geboorte van een baby was ik helaas allang weer vergeten, gelukkig biedt het internet uitkomst en had ik al snel een paar van de baby-lijstjes gevonden. Gek genoeg voelde het in huis halen van de baby-essentials dit keer als een soort verplichte last of dwang en minder als het feestje dat het was toen ik in verwachting was van ons eerste kind, wat ook nog eens een meisje was! Toen ben ik echt uit mijn dak gegaan met het aanschaffen van vele jurkjes, dekentjes, doeken, meubeltjes, knuffeltjes, noem maar op, met als klap op de vuurpijl een prachtige kinderwagen. Nu bleek het in Bangkok al een uitdaging genoeg om de broodnodige spullen te vinden, terwijl deze stad meer een shopping-walhalla is dan menig Europese stad!

“Waar is de HEMA!?”

Maar dan blijk je toch echt de Hollandse klassiekers te missen! Waar is de HEMA waar je in een keer je hele lijstje af kan gaan en tevreden thuis komt met alle spuugdoekjes, hydrofiel luiers en rompertjes die je maar nodig kunt hebben!? En ook de Kruidvat en Etos voor je Sudocrem en Zwitsal kun je dan ineens erg missen.

En hoe zit het eigenlijk met de mutsjes, kruiken, pyjama’s, flanellen doeken en dekentjes die in Nederland zo belangrijk zijn? Met een gemiddelde temperatuur van boven de 30 gr C moeten we –denk ik- eerder uitkijken dat de kleine het niet te warm krijgt, of zit ik er naast?

Uiteindelijk heb ik de meeste spulletjes in huis en denk ik dat we het wel gaan redden, zo’n baby heeft natuurlijk uiteindelijk niet zo veel nodig. De hydrofiel luiers en doekjes bleken te koop bij de grote supermarkten, kleding, zonder synthetische mix (waar ze hier kennelijk dol op zijn), hebben we gevonden in dure warenhuizen, maar ook van vertrekkende Westerlingen en tevens als cadeautjes uit Nederland gekregen. Katoenen lakentjes waren alleen te vinden bij het Britse Mothercare, waar we ook  enkele spullen voor het ‘geboortepakket’ konden kopen, de rest vonden we bij de apotheek en de supermarkt. We zullen het helaas zonder babybad-standaard, thermometer, snoetenpoetsdoekjes, Nederlandse voorleesboekjes (behalve natuurlijk ons eigen boek Het ABC van Nederland), de originele Sudocrem en Zwitsal moeten doen, deze dingen zijn hier in Bangkok echt niet te koop. Maar geen zorgen hoor, voor het gros heb ik goede (zo niet betere) Japanse en Amerikaanse alternatieven gevonden, dat dan wel weer !

We gaan nu de deur uit voor de wekelijkse controle in het ziekenhuis.

Groet uit Bangkok!

Rifka Burggraaff

Kijk voor meer informatie over Het ABC van Nederland en het bedrijf Bloom & Star op www.bloomandstar.com of www.abcvannederland.nl.

Afpakken? Aanreiken!

DOOR: KARLIJN VAN DE WIER

Boeken uit kastjes, kopjes van tafel, lepeltjes uit suikerpotjes en vazen uit vensterbanken: kleine grijpgrage handjes weten precies te vinden wat niet voor hen bedoeld was. En ja: de net gekochte zingende knuffelbeer waar kindlief al weken naar graait in de winkel, blijkt niet zo spannend als een pollepel…

Kinderen willen ontdekken. Niet om ouders dwars te zitten, maar om grip te krijgen op de omgeving. Iets zien alleen is niet genoeg. Als dat namelijk zo was, zouden wij met zijn allen niet op vakantie hoeven naar de mooiste oorden waar internet vol mee staat. We willen beleven, proeven, ruiken, ervaren en in ons opnemen. Voor de meeste van ons is het zien alleen niet voldoende om iets te leren kennen.

Kinderen krijgen grip op hun omgeving door ervaringen op te doen. Zien alleen is niet ervaren. Ervaren is ook horen, ruiken, (met de mond) voelen en proeven. Geen nieuws en geen probleem voor de meeste lezers. Het wordt pas een probleem als boeken scheuren, kopjes knallen, suikertjes verspreiden en vazen diggelen. Laat ‘m daar nou net een stukje ervaring in zitten. Dingen gaan kapot. Gebeurt ons ook. Daarom zijn we er voorzichtig mee. Maar hoe zijn we toch aan die kennis gekomen…? Juist!

Creëer daarom eens een ontdekhoekje waar je baby mag ontdekken. Met het grijp- en graaigedrag laat je kind een behoefte zien. De behoefte om zoveel mogelijk vormen, kleuren, materialen en bewegingen tot zich te nemen. Als alles nieuw voor je is, moet je immers ergens beginnen.
Zo’n ontdekhoekje bevat natuurlijk geen glazen vazen. Maar wel lekkere alledaagse materialen. Plastic bakjes, een (opengeknipte) vuilniszak, kranten, wc-papier, theedoeken, houten lepels en spatels, of een fotomapje. Spullen waar je kind anders naar graait. Pedaalemmer net schoongemaakt? Laat je (oudere) kind er even mee spelen. Heerlijk oefenen met open en dicht, erin en eruit (en ernaast) en voor en achter. Vanzelfsprekend hou je een oogje in het spreekwoordelijke of echte zeil.

Reageren of vragen? Mail info@vivifier.nl!
Meer inspiratie? Vivifier

Huisje, zooitje, beestje

DOOR: KARLIJN VAN DE WIER

Wat ben ik soms verbaasd hoe lang mijn tas mij bezighoudt na een dag werken. Niet dat ik geen idee meer heb van de inhoud, want die heb ik die ochtend nog zorgvuldig bepaald.
Mijn verbazing wordt vooral gewekt door mijn persoonlijke moetjes achter ieder tasonderdeel: agenda terug op zijn vaste stekje, waterflesje spoelen en vers gevuld in de koeling, notities op een to-do-plek, de in de haast gepakte extra pen terug in z’n bakje …
Lekker efficiënt, om vooral maar niet mijn agenda kwijt te zijn, lauw water te drinken, notities te vergeten of een overschot aan pennen te vinden in tas of bakje.
Ieder zijn ding.

Nu stel ik me voor hoe thuiskomen eruit ziet als je kinderen hebt. Ik heb zo’n sterk vermoeden dat waterflesjes en extra pennen je dan niet kunnen en zouden moeten bekoren.
Voet over de drempel en je leeft meteen ‘in het nu’. Niks verleden en toekomst, want wat er nu en daarna en dan gebeurt verdient alle aandacht. De ontdekkingen van je kind zijn te mooi om ze af te doen met een ‘ja, mooi’ en je eigen agenda aan te houden (die blijft dus mooi in de tas). Aansluiten bij het tempo en de belevingswereld van je kind levert je kind en jou zoveel inzichten op!
Om netheid en harmonie in huis als doel na te streven is dan ook een dooddoener in de opvoeding. Het moet af en toe een rommel kunnen worden. Hoe leren kinderen anders wat vies, nat, ernaast, kwijt of rommel is? Ouders zullen moeten accepteren dat het huisje, zooitje, beestje is.

Maar rommel is natuurlijk geen voorwaarde voor opvoeding. Als ouder geef je ook grenzen aan. Voor je kind, maar ook voor jezelf. Je wilt ook zelf lekker kunnen wonen. Daar staat ieder koppel heel verschillend in. Ouders die de rommel niet (meer) zien of ouders die tegen beter weten in blijven opruimen (of het hun baby aan het leren zijn). En ouders die allerlei opruimtrucks hebben: opruimen als de kinderen slapen, iets nieuws erin dan iets ouds eruit of een apart speelhoekje of speelkamer aanwijzen.
Naast deze wijsheden helpt het als er voor alles ook daadwerkelijk een opruimplek is. Mocht je een verdwaald opruimmoment vinden, dan hoef je in ieder geval niet na te denken over waar het moet blijven. Zorg dus ook dat je speelgoed doseert: kinderen hoeven niet altijd keuze te hebben uit heel veel. En ja, al op jonge leeftijd kunnen kinderen leren opruimen. Het wordt een leuke activiteit als er voor alles een logische en mooie plek is, bijvoorbeeld in een decoratieve mand.

Wat betreft die handtas: ik mag hopen dat ik ‘m een keer rommelig en vergeten aantref, omdat ik dan kennelijk belangrijkere ontdekkingen te doen heb.

PS:

1)    Laat me eens weten wat jouw opruimtrucks of –vragen zijn! Dat kan via info@vivifier.nl Meer inspiratie? Vivifier

2)    voor diegenen die zo’n gezellige ‘leeftas’ hebben: hier kun je je damestas laten lezen, wat nogal veel over jou schijnt te zeggen…

Karlijn van de Wier, omgevingspedagoog bij Vivifier blogt voor Babytjes.nl

Karlijn van de Wier is omgevingspedagoog bij Vivifier. Ze richt ruimtes in voor kinderen: kinderkamers, kinderdagverblijven, klaslokalen…

Karlijn ziet de ruimte als opvoedingsmiddel: een veilige basis en een plek die het spelgedrag stuurt. Ze vertelt hier tweewekelijks over haar werk, inzichten, ervaringen en natuurlijk tips voor thuis!