Kraamzorg bij familie

Kramen bij familie
Vandaag zijn mijn zwager en schoonzus een x-aantal jaren getrouwd. Vraag me niet hoeveel, dat soort getallen heb ik niet in mijn hoofd. Er is me ooit geleerd om m’n hersenen te gebruiken om na te denken en niet om te onthouden. Ik maak van deze wijze les dankbaar gebruik, al is het niet altijd met opzet.  Vanavond gaan we even een borrel halen. We hebben een speciale band met hen, alleen al omdat ik 4 keer (van de 5 in totaal) bij hun heb gekraamd. We hebben al heel wat lief en leed samen gedeeld. En op zo’n dag als vandaag komen er steeds flarden van herinneringen boven. ….

Flarden van herinneringen
Hoe ik ’s nachts door mijn zwager wakker werd gebeld met de mededeling dat ze naar het ziekenhuis gingen, hoe we vervolgens uren achter elkaar samen door brachten in de verloskamer, al puffend en zuchtend en masserend en regelmatig een potje yahtzee. Hoe mijn schoonzus na iedere bevalling de verpleegkundigen op het hart drukte dat ze de baby geen kunstvoeding mochten geven omdat ze borstvoeding in overvloed had. En hoe het verplegend personeel het toch iedere keer weer lukte om er een flesje met kunstvoeding in te krijgen. Hoe ik de oudste dochter een beker koffiemelk mee naar school gaf in plaats van een beker melk. Hoe de oudste zoon gretig maar met tegenzin in de nasi zat te eten die ik had gekookt en zich nog een bord opschepte ‘omdat hij bang was dat hij het anders morgen nog eens zou moeten eten’. En die ene keer dat we samen Kerst vierden omdat de één na oudste 2 dagen voor de Kerst werd geboren. Maar ook die keer dat we tijdens de geboorte van het vierde kindje tegen beter weten in zaten te wachten op het eerste huiltje en mijn schoonzuster opmerkte dat ze nu wist wat de uitdrukking doodstil betekende ………….

Verjaardag in zicht
We hebben samen gehuild, maar gelukkig was er ook altijd heel veel te lachen. Tijdens de laatste kraamperiode mocht ik zelfs mijn eigen verjaardag vieren. Deze dag houd ik normaal gesproken voor mij zelf en mijn gezin. Ver van te voren leg ik de datum vast als een vakantiedag. Echter toen mijn schoonzus vertelde dat ze uitgerekend was rond mijn verjaardag hoefde ik niet lang te aarzelen om wederom bij haar te gaan kramen.

Dubbel feest
Drie dagen voor mijn verjaardag werd het kleine meisje geboren. Een dag later mochten moeder en kind naar huis. En zo gebeurde het dat ik voor het eerst in mijn carrière aan het werk was op mijn verjaardag. Toen ik ’s morgens de straat in kwam rijden was alle versiering ter ere van de baby vervangen door verjaardagsslingers en de voordeur was rijkelijk versierd met ballonnen. Niemand kon het ontgaan dat ik jarig was want ook dat stond met grote letters op de voordeur aangegeven. Een heel bijzondere ervaring. Als ik alles van te voren had geweten had ik waarschijnlijk een poging gedaan om de regie wat meer in handen te houden, maar achteraf gezien was het één van de mooiste en bijzonderste verjaardagen. Ik zou het zo weer over doen.

Weet je nog?
Vanavond passeert het allemaal even weer de revue; weet je nog ….. weet je nog …. Ja, ik weet het nog. Het zijn de dierbaarste en mooiste momenten uit mijn loopbaan als kraamverzorgende: Kramen bij familie.

Geesje Fokkens
Zorgdeskundige en kraamverzorgende
Kraamzorg Het Groene Kruis
www.kraamzorghetgroenekruis.nl

 

Share this post

Geesje

Geesje

Werkt als Zorgdeskundige bij Kraamzorg Het Groene Kruis. Dé kraamzorgaanbieder in Noord-Nederland

2 Replies to “Kraamzorg bij familie”

  1. Lia schreef:

    Weer prachtig geschreven. Ik lees je stukjes met ontzettend veel plezier.

    Groetjes Lia

  2. Harmina schreef:

    wederom weer een prachtig verhaal….top!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

scroll to top