Moet bloedvat bij hartje van te vroeg geboren kinderen worden gesloten of niet?

Onderzoek moet discussie over open bloedvat beslechten

ZonMw subsidie voor onderzoek bij te vroeg geboren baby’s

Neonatoloog Willem de Boode van het Radboudumc heeft van ZonMw een subsidie van 400.000 euro ontvangen. Hiermee gaat hij onderzoek doen naar de optimale behandeling van te vroeg geboren kinderen bij wie een bloedvat bij het hart (ductus arteriosus) na de geboorte niet spontaan is gesloten. Mogelijk is de huidige behandeling – sluiting van het bloedvat met medicijnen of via een operatie – niet optimaal.

Onze longen gaan pas na de geboorte doen waarvoor ze gemaakt zijn: zuurstof opnemen in het bloed en koolzuur dreamstimeextrasmall_12388663afgeven aan de lucht die wordt uitgeademd. Bij het ongeboren kind (de foetus), verlopen die opname en afgifte nog via de moederkoek (placenta). Hoewel een deel van het bloed dan ook door de longen stroomt, gaat het meeste bloed door een soort prenatale bypass die ‘ductus arteriosus’, ofwel ‘ductus Botalli’ wordt genoemd. Direct na de geboorte wordt die placenta-ademhaling ingeruild voor de ademhaling in de longen. Onder normale omstandigheden zal de ductus arteriosus dan ook na de geboorte dichtgaan.

Complicaties voorkomen

Bij te vroeg geboren kinderen (prematuren) verloopt de natuurlijke sluiting van de ductus soms niet goed, waardoor dit bloedvat open blijft. Deze situatie wordt ‘persisterende ductus arteriosus’ genoemd, afgekort PDA. Lang werd gedacht dat zo’n PDA de kans op ernstige complicaties bij te vroeg geboren kinderen tijdens het verblijf op de intensive care vergroot. Het gaat dan om complicaties zoals een chronische longaandoening, hersenbloeding, darmontsteking of zelfs overlijden. Daarom wordt geprobeerd de ductus arteriosus zo snel mogelijk te sluiten met medicijnen. Lukt dat niet, dan is het bloedvat eventueel operatief af te sluiten met een metalen clip.

Wereldwijde discussie

Neonatoloog Willem de Boode van het Radboudumc Amalia Kinderziekenhuis: “Diverse onderzoeken melden echter dat de behandeling niet leidt tot minder complicaties. De gebruikelijke aanpak lijkt dus niet het gewenste resultaat te hebben. Daarmee wordt de vraag actueel of we de kinderen nog wel op deze manier moeten behandelen, want aan het gebruik van medicijnen en/of een operatie kleven nadelige effecten. Er is dan ook een wereldwijde discussie ontstaan over wat nu de beste behandeling is voor een PDA bij prematuren.”

Afwachten beter?

Kinderartsen vragen zich af of de behandeling misschien beter kan worden nagelaten. Misschien speelt een PDA helemaal geen oorzakelijke rol bij de eerder genoemde ernstige complicaties.

De Boode: “Mogelijk is zorgvuldig wachten op een spontane sluiting van de ductus wel even goed, wie weet zelfs beter. In alle eerlijkheid; we weten het niet. Daarom gaan we dat met deze wetenschappelijke studie – de BeNeDuctus trial – nu zorgvuldig onderzoeken. Blijkt de behandeling van een PDA niet nodig, dan kunnen de mogelijke bijwerkingen van de medicijnen en de grote belasting van een eventuele operatie worden voorkomen.”

Deel dit bericht