Vreemde geluiden tijdens de bevalling …..

verlosbedBevalling in het ziekenhuis

Het is alweer heel wat jaartjes geleden, maar ik kan het me herinneren als de dag van gisteren. Ik werd opgeroepen voor een poliklinische bevallingsassistentie in het ziekenhuis. Een jong gezinnetje zou daar gaan bevallen van hun eerste kindje. Toen ik arriveerde op de verloskamers lag mevrouw al op het verlosbed en meneer zat er naast op een stoel. Ik stelde me voor, vroeg of ze wat nodig hadden en informeerde wanneer de verloskundige weer langs zou komen. Eigenlijk niets bijzonders, precies zoals het altijd gaat.

Voorbereidingen
Ik had al heel wat poliklinische bevallingen gedaan in het ziekenhuis, dus kon ik er aardig goed mijn weg vinden. Ik maakte het wiegje klaar, pakte de kruiken uit de kruikenmoeder, deed de kleertjes van de baby alvast om de kruik zodat ze lekker warm waren als de baby aangekleed moest worden en legde het hele pakket in de wieg om deze goed voor te verwarmen. Ik haalde ondertussen wat koffie en thee en zorgde ervoor dat mevrouw zo ontspannen mogelijk haar weeën kon opvangen. Haar partner ondersteunde haar waar hij kon, ze vormden samen een perfect team!

Een vreemd geluid
De weeën werden inmiddels wat heftiger en meneer had z’n handen er vol aan om zijn vrouw mee te helpen puffen en rugmassage te geven. Vreemd genoeg hoorde ik steeds een geluid wat ik niet goed kon thuisbrengen. Een zacht gedempt geluid waarbij het leek alsof 2 stukken metaal  tegen elkaar aan kwamen.

Het bed zou toch niet …….
Het verlosbed waar mevrouw op lag, was een bed dat je in de lengte in tweeën kon delen. Dit wordt vaak gebruikt bij medische ingrepen tijdens de bevalling. Het achterste deel van het bed wordt dan weggereden en de kraamvrouw komt dan met haar benen in de beensteunen te liggen. Een halfbed noemen we dit. Het metaalachtig geluid deed mij vermoeden dat de vergrendeling van het bed niet goed was vast geklikt en ik voorzag dat mevrouw straks tijdens de weeën onverwachts op een half bed zou liggen met alle gevolgen van dien.

Controle onder het bed
Ik ging dus voor de zekerheid zo onopvallend mogelijk op m’n knieën onder het bed door, om de sluiting even goed te controleren. Alles bleek goed. Maar tijdens de volgende wee hoorde ik het geluid weer. Nog maar eens op de knieën onder het bed door, wellicht had ik niet goed gekeken. Maar ook bij de tweede controle beurt bleek alles goed te zijn bevestigd. De aanstaande vader merkte mijn onrust op en vroeg wat er aan de hand was. Ik vertelde hem dat ik een vreemd geluid hoorde wat ik niet thuis kon brengen en dat ik daarom voor de zekerheid toch maar even het bed controleerde. ‘Is niet nodig’ zei meneer, ‘je hoort de scharnieren van mijn nood-kunstbeen, het kunstbeen zonder geluiden was me vanmorgen in alle hectiek net even te veel gedoe om aan te doen’!

Een blunder
Als er op dat moment scharnieren waren geweest die de grond onder mijn voeten vandaan hadden gehaald, dan was ik graag in de grond weggezakt. Wat een blunder, ik schaamde me vreselijk ….. Meneer kon er echter hartelijk om lachen en de rest van de kraamtijd liet hij geen moment onbenut om iedereen die het maar wilde horen op de hoogte te brengen van mijn hachelijke kruippartijen onder het bed door.

Geesje Fokkens,
Zorgdeskundige en kraamverzorgende
Kraamzorg Het Groene Kruis
www.kraamzorghetgroenekruis.nl

Share this post

Geesje

Geesje

Werkt als Zorgdeskundige bij Kraamzorg Het Groene Kruis. Dé kraamzorgaanbieder in Noord-Nederland

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

scroll to top